Odważne stylizacje z czerwonego dywanu znów są w centrum uwagi – i tym razem grammy’owy dywan dał dokładnie to, co kochają media społecznościowe, informuje sport-tour.pl, powołując się na nytimes.com. Najgłośniejsze wejście wieczoru należało do Chappell Roan – w stylizacji, która pokazała, jak cienka bywa granica między sukienką a konceptem.
Jak Chappell Roan przyćmiła wszystkich na Grammy Awards
W niedzielny wieczór w Los Angeles piosenkarka pojawiła się na czerwonym dywanie Grammy Awards nie tylko po to, by zrobić wrażenie, ale też z jasnym modowym przekazem. Była nominowana w kategoriach Record of the Year oraz Best Pop Solo Performance, a jej styling wydawał się co najmniej tak odważny jak te nominacje. Najpierw wyszła w bordowej, nieprzezroczystej pelerynie z szyfonu – projekcie na zamówienie od Mugler, idealnie dopasowanym kolorystycznie do jej włosów.
Po kilku krokach okrycie opadło – i wtedy było widać prawdziwy „clou”. Pod spodem miała niemal niewidoczny, sięgający ziemi, nieprzezroczysty dół, utrzymywany przez piercingi sutków – ekstremalnie radykalny ruch nawet jak na trend Naked Dressing. Na tle tego pomysłu inne próby pokazania skóry nagle wyglądały zaskakująco grzecznie. To właśnie ten kontrast uczynił występ Roan wyznacznikiem wieczoru.
Kto też postawił na efekt „nagości” – i dlaczego wyszło dużo grzeczniej
W podobnym kierunku poszła Heidi Klum, ale u niej działało to raczej jako iluzja niż realna nagość. Pojawiła się w strukturalnej, bezramiączkowej lateksowej sukni projektantki Mariny Hoermanseder, zaprojektowanej jak „naga kopia” jej ciała – z zaznaczonymi detalami. Wygodne to nie było: Klum poruszała się tylko drobnymi kroczkami i powiedziała People magazine, że nie może usiąść i dlatego „będzie klaskać na stojąco przez całą noc”.
Karol G również zagrała transparentnością, wybierając półprzezroczystą, zdobioną koronką suknię z odkrytymi ramionami od Paolo Sebastian. Kehlani postawiła za to na czarną, zdobioną kreację od Valdrina Sahitiego – błyszczącą, ale w założeniu dużo mniej prowokacyjną. Wszystkie te looki wpisywały się w ten sam trend, jednak do poziomu ryzyka, na jaki poszła Roan, nie zbliżyły się nawet trochę. Ostatecznie to jej outfit stał się punktem odniesienia dla porównań tego wieczoru.
Więcej Przeczytaj
Dlaczego Naked Dressing znów stało się historią wieczoru
„Nagie” stylizacje na czerwonych dywanach od dawna nikogo nie szokują – zwłaszcza na nagrodach muzycznych, które tradycyjnie bywają odważniejsze i mniej „ceremonialne” niż inne gale. W ubiegłym roku Bianca Censori, żona Ye (wcześniej znanego jako Kanye West), pojawiła się w tak skąpej minisukience, że publicznie dyskutowano, czy to już przekroczenie granic przyzwoitości. A już w 1999 roku Lil’ Kim na gali MTV Video Music Awards wywołała poruszenie kombinezonem z odkrytymi ramionami, który na nowo rozpalił debatę o demonstracyjnej nagości. Obecny hype nie jest więc przypadkiem, tylko kolejną falą trendu, który regularnie wraca w największych momentach popkultury.
Mimo to look Roan sprawiał wrażenie „kroku dalej” – nawet na tle tej długiej historii. W social mediach okrzyknięto go „ikonicznym”, a jednocześnie pojawiły się praktyczne pytania: co się stanie, jeśli ktoś przypadkiem nadepnie na dół? Ta mieszanka zachwytu i codziennej logiki świetnie pokazuje, jak działa red-carpetowa inscenizacja: jeden odważny ruch – i cała stylowa dyskusja wieczoru kręci się wokół niego. Dla mody oznacza to nowe rozmowy o cielesności, konstrukcji i publicznej prowokacji.
Drugi występ – tym razem bez prowokacji
Po zdjęciach, fleszach i całym hałasie na dywanie piosenkarka zmieniła ton, gdy tylko znalazła się w sali. Tam założyła długą, kości słoniowej suknię od Rodarte i wybrała zdecydowanie bardziej klasyczną sylwetkę. W tej stylizacji wręczyła nagrodę Best New Artist dla Olivia Dean, a „Naked Dressing” zostało na czerwonym dywanie. Ten kontrast pokazał przede wszystkim jedno: skandal nie był celem samym w sobie, tylko precyzyjnie zaplanowanym reżyserskim momentem na ten konkretny wieczór.
A skoro już o głośnych premierach mowa, zobacz też, co wiadomo o animowanym spin-offie Stranger Things i jego debiucie w 2026 roku.
